Veelgestelde vraag: waarvoor dienen de schroeven op een achterderailleur?

Een derailleur of fietsversnelling is een onderdeel van een fiets waarmee de fietsketting van het ene kettingwiel naar het andere kettingwiel kan worden gebracht, zodat het verzet van de fiets te beïnvloeden is. Er kan onderscheid worden gemaakt tussen een achter- en een voorderailleur. Met behulp van een versteller kan de derailleur worden bediend. Shimano, Campagnolo en SRAM zijn de meest gebruikte merken derailleurs.

Een achterderailleur zit bij de kettingwielen (cassette of pignon) op het achterwiel. Deze derailleur heeft twee wieltjes waarover de ketting geleid wordt. Deze wieltjes worden door een veermechanisme naar achteren gedrukt zodat de ketting bij het kiezen van de verschillende combinaties voortdurend onder spanning blijft. De achterderailleur regelt dus de spanning, en beweegt met de grootte van de kettingwielen mee; voor het grootste kettingwiel is immers meer ketting nodig dan het kleinste kettingwiel.

Een derailleur dient goed afgesteld te staan. Als dit niet het geval is, loopt de ketting niet recht over de kettingwielen waardoor het geheel gaat ratelen. Daardoor gaat tijdens het trappen energie verloren en ontstaat sneller slijtage. Een verkeerde afstelling kan er ook toe leiden dat de ketting van de kettingwielen raakt, waardoor onder meer ernstige schade aan het achterwiel kan optreden.

De aftelling gebeurt met behulp van schroefjes. De meeste derailleurs bevatten 3 schroefjes: een spanschroef (meestal) en 2 regelschroeven (altijd). De spanschroef regelt (indien nodig) de afstand tussen het grootste tandwiel en het bovenste versnellingswieltje. De 2 regelschroeven regelen het 'bereik' van de derailleur. Een correcte afstelling van deze schroeven zorgt ervoor dat de ketting exact van het kleinste tot aan het grootste kettingwiel geraakt, en niet verder! De meeste afstelschroeven hebben een indicatie 'H' (High) en 'L' (Low) om aan te duiden welke grens van het bereik zij respectievelijk bepalen, maar slijtage en vuil maken deze indicaties snel onleesbaar. Daarom zal een correcte afstelling meestal berusten op het 'trial end error' systeem, of (meer aangewezen): gewoon op ervaring.